لزوم تغییر در نظام مدیریّتی شهرک

معرفی یک ناحیّه به عنوان یکی از مناطق شهر، پروسۀ نسبتاً مفصلی می باشد که از جهاتی چند باید مورد بررسی قرار گیرد. در ابتدای امر لازمست به نقش تعاونی های مسکن پرداخته شود و سپس به مسائل و مشکلات مربوط اشاره نمود.
تعاونی مسکن همانگونه که از عنوانش برمی آید متولّی و مجری تآمین مسکن برای اعضاء خویش می باشد. این اعضآء می توانند پرسنل یک سازمان باشند و یا پذیره نویسی آزاد از افراد متقاضی. تفاوت حائز توجه ما بین خانه های سازمانی و واحد های تحویلی تعاونی های مسکن در این است که خانه های سازمانی با هزینۀ سازمان مربوطه ساخته می گردند و به جهت تأمین مسکن پرسنل، به صورت موقت و یا دائم در اختیار ایشان قرار می گرید ولی تعاونی های مسکن به نمایندگی از اعضاء خویش و با هزینۀ خود اعضاء اقدام به خرید زمین و ساخت واحد مسکونی با مالکیّت قطعی اعضاء می نمایند.
نکته نخست در تعاونی های مسکن اینست که از شروع پروژه تأمین تمامی هزینه ها به عهدۀ یکایک اعضاء می باشد.
از طرف دیگر هدف و تکلیف نهائی تعاونی مسکن تکمیل و تحویل واحد مسکونی به اعضاء می باشد.
در خصوص پروژۀ هشت بهشت تعاونی مسکن آبفای شرق استان تهران مسائل مختلفی مانع از تحقّق این نقش گردیده است. اوّل آنکه از روز نخست بنای تعاونی بر تقسیم و تحویل زمین خریداری شده بین اعضاء بوده و قراری برای ایجاد ساختمان از طرف تعاونی عنوان نگردیده است. موضوع دیگر اینست که با توجه به طولانی شدن این پروسه تعداد زیادی از اعضاء مبادرت به فروش فیش و یا زمینهای خود به افرادی خارج از مجموعه سازمان آب نموده اند که این تعداد قریب به هفتاد درصد قطعات پروژه می باشد و عملاً غالب مالکین کنونی شهرک از پرسنل سازمان آب نمی باشند. و از همه مهمتر اینکه زمین خریداری شده خارج از محدودۀ شهری بوده و با توجه به طرحهای منطقه در حال حاضر، امکان ساخت و ساز در این اراضی وجود ندارد.
با توجه به اذعان مسئولین تعاونی مسکن به این نکته که نهایت تعهّد این سازمان به مالکین و اعضاء، تحویل زمینها با وضعیبت کنونی به ایشان می باشد، پس نتیجه ای که در مجموع عوامل فوق حاصل می گردد این می باشد که در خصوص تغییر کاربری زمین و یا احداث ساختمان، شرکت تعاونی نه امکان و نه اراده ای بر این امر ندارد و با این وجود چشم انداز روشنی برای سامان کار شهرک متصور نمی باشد.
با در نظر گرفتن مسائل فوق الذکر و تحقیقات و بررسی های به عمل آمده تنها راهی که برای خاتمۀ وضعیّت پیش آمده و تغییر کاربری اراضی شهرک به موقعیّت مسکونی باقی می ماند اینست که مالکین شهرک با استناد به حقوق قانونی مالکیّت و نفس معاملات صورت پذیرفته و همسوئی امر با سیاستهای مسکن و شهرسازی کشور، خود نسبت به این مقوله ورود نمایند و با در نظر داشتن جمیع جهات خواهان حلّ و فصل موضوع باشند.
اصالت و امکان این درخواست مستلزم قبول تعهّد و مسئولیّت از جانب فرد فرد اعضاء می باشد و تنها در این صورت است که می توان مانند دو سال گذشته بر مشکلات فائق آمد.
گام نخست در این قضیه ایجاد هویّت است یعنی باید برای شهرک شخصیّت حقوقی و قانونی مشخص ایجاد گردد. این شخصیت حقوقی اعتبار خود را از پذیره نویسی مجدد اعضاء می گیرد و حدّ اختیاراتش را به وکالت ایشان کسب می نماید. توضیح اینکه باید شرکت جدیدی با کلیّۀ سهام اعضاء ثبت گردد و پس از آن تمامی اعضاء به این شرکت وکالت کاری جهت طرح و پیگیری موضوع، تفویض نمایند و ضامن تأمین هزینه های صورت گرفته باشند. سپس انتخاب افراد متخصّص و متعهّد برای مدیریّت است زیرا تخصص و رایزنی های ویژه ای برای این منظور لازم می باشد.
تشریح و تفصیل کامل و تصمیم گیری در این باب دستور کار اصلی مجمع بیست و چهار اردیبهشت خواهد بود. حضور و خواست شما عزیزان است که اوّلین حرکت را رقم خواهد زد. به امید دیدار